Nu de dagen van spanning voorbij waren, keerde de rust terug in De Knip. Jannus en Piet hadden zich de afgelopen tijd kranig geweerd. Naast hun geheime taken—zoals de verhuizing van Lotte en het installatiewerk op het Slot—hadden ze de dagelijkse gang van zaken met de vrijwilligers draaiende gehouden. Toch was het gemis van Trees en Sally duidelijk voelbaar geweest. Vooral de sturende hand van Trees was onmisbaar gebleken.
Dylan had haar best gedaan om Trees te vervangen, maar ieders eigen manier van werken zorgde onvermijdelijk voor verschillen. Op een van de eerste ochtenden nam Trees haar even apart. “Dylan, bedankt voor je inzet de afgelopen weken,” zei Trees hartelijk. “Natuurlijk doe je het op je eigen manier, maar ik zie dat je veel van mijn systeem hebt overgenomen. Ik weet nu dat ik je vaker kan vragen om mij te vervangen. Ik ben je zeer dankbaar.”
Met blossen op haar wangen hoorde Dylan het aan. “Trees, ik vond het fijn om te doen. Ik kwam erachter dat ik anders moest gaan denken. Ik begrijp nu pas echt waarom jij de dingen aanpakt zoals je doet; het was een mooie leerschool. Zeker het aansturen van de groep, met de hulp van Jannus, was erg leerzaam.”
Trees glimlachte en besloot Dylan iets meer in vertrouwen te nemen. “Het zit zo: na alle spanning willen Harrie, Sally en Lotte er een weekje tussenuit. Waarheen precies houden we even stil; we weten nooit of er nog ‘beren op de weg’ zijn die iets van ons willen.” “Pas dan maar op dat je geen wolven tegenkomt in de bossen, want die zijn er tegenwoordig ook steeds meer,” grapte Dylan, terwijl ze vriendschappelijk een arm om Trees’ schouder sloeg. “Ik zal het tegen Harrie zeggen,” lachte Trees terug. “Kom, we gaan weer aan de slag. Nogmaals bedankt!”
Op de boekenafdeling waren Zuster Justina en Joke druk bezig met het sorteren van binnengekomen dozen. De ervaren Justina instrueerde Joke hoe ze de stapels op genre en alfabet moest uitsorteren. Zelf voerde Justina de klassieke werken in de database in, zodat Jannus deze later kon controleren. “Heb je de krant gelezen over die malloot in Amerika die denkt dat hij de hele wereld kan kopen?” vroeg Joke plotseling. Justina was even bang dat Joke over de ex van Sally zou beginnen, maar herstelde zich snel. Slechts een enkeling kende het ware verhaal. Voor de meeste vrijwilligers was Sally simpelweg een nieuwe hulp die moest aansterken na een zware ziekte.
