Het heuvelachtige landschap van de Belgische Ardennen gleed in een ontspannen tempo aan hen voorbij. Het viertal was zojuist Malmedy uitgereden, waar ze de middag hadden doorgebracht met een wandeling door het historische centrum. De sfeer in de auto was goed; de rust begon eindelijk in te dalen. Harrie had voor deze week een bijzondere plek uitgekozen: ‘La Trouvaille’, een kleinschalige Bed & Breakfast in de buurt van Waimes. Het was een plek waar hij vroeger al kwam met zijn vrouw en zijn dochter Lisa om even helemaal te onthaasten.

Sinds Harrie en Trees elkaar in ‘De Lege Knip’ hadden teruggevonden, was deze locatie steeds vaker in zijn gedachten opgedoken. De naam, die zich vertaalt als ‘De Vondst’, paste perfect bij hun eigen wereld. De eigenares was een gepassioneerde onderneemster met een scherp oog voor kwaliteit en een neus voor bijzondere koopjes. De hele inrichting was met zorg bij elkaar gezocht op faillissementsverkopen en in kringloopwinkels. Het was precies wat de B&B wilde uitstralen: een plek voor favoriete en unieke vondsten. Harrie herinnerde zich nog goed hoe bij ieder diner de tafelschikking werd aangepast aan de gerechten die werden geserveerd; elke maaltijd was daardoor een wonderlijke verrassing.

Na de hectiek en de spanning van de afgelopen tijd leek dit hem de perfecte locatie om zich met z’n vieren te laten verwennen. Voor Trees was het een grote stap; zij was in haar leven zelden de Nederlandse grens overgegaan. Sally was vroeger wel vaker in het buitenland geweest, al was dat meestal richting Duitsland, maar ook zij keek haar ogen uit naar de glooiende heuvels. Achterin de auto genoot Lotte zichtbaar van het samenzijn met haar moeder.

Op het laatste stukje van de route verwonderde Trees zich over de weidsheid van het landschap. De weg werd smaller en de huizen schaarser, totdat ze eindelijk het afgelegen pad opdraaiden dat hen naar de bestemming leidde. De stilte en de ruimte van de Ardennen verwelkomden hen precies op het moment dat ze voor de karakteristieke gevel van de B&B tot stilstand kwamen.

Toen Harrie de auto parkeerde voor de karakteristieke gevel van ‘La Trouvaille’, voelde hij een lichte spanning. In zijn herinnering waren het Peter en Peter die hier met hun verfijnde smaak de scepter zwaaiden. Hij wist dat de zaak was overgenomen door Josiane en Jérémy, en hoewel het concept hetzelfde zou zijn gebleven, bleef het voor Harrie een verrassing of die unieke ziel van de plek bewaard was gebleven.

Zodra de autodeuren opengingen, werden ze verwelkomd door de geur van vers dennenhout en de serene stilte van de hoogvlakte. Nog voordat Harrie de kofferbak kon openen, zwaaide de zware eikenhouten voordeur open.

Josiane stapte naar buiten, een elegante verschijning met een warme lach en een kleurrijke sjaal die direct verried dat ze een oog had voor stijl. Achter haar verscheen Jérémy, die met een joviaal gebaar de trap afkwam.

“Welkom, welkom bij La Trouvaille!” riep Josiane uit in vloeiend Frans, direct gevolgd door een charmant geaccentueerd Nederlands. “U moet Harrie zijn. We hebben uw reservering gezien en we voelden ons vereerd dat u, als bekende van de vorige eigenaren, weer voor ons heeft gekozen.”

Jérémy schudde Harrie stevig de hand en knikte vriendelijk naar de dames. “De Peters hebben ons alles verteld over de traditie van deze plek. Wees gerust, we koesteren wat zij hebben opgebouwd, maar we hebben er ook een beetje van onszelf in gelegd.”