Het verbreken van de banden met je familie heeft volgens therapeuten drie belangrijke gevolgen.

Het gewicht van de meningen van anderen en familienormen

Naast deze innerlijke onrust is er ook een zeer reële externe druk. Familie wordt in Frankrijk nog steeds algemeen beschouwd als een heilige pijler, en afstand nemen ervan kan leiden tot misverstanden en oordelen. Patricia Dixon benadrukt hoe deze maatschappelijke verwachtingen het ongemak kunnen verergeren. Men voelt zich gedwongen om uit te leggen, te rechtvaardigen en soms zelfs excuses aan te bieden voor de keuze die men heeft gemaakt voor het eigen welzijn.

In bepaalde culturele of familiale contexten, waar solidariteit tussen generaties centraal staat, kan deze beslissing een aanhoudend schuldgevoel oproepen. Men schommelt dan tussen de behoefte om zich beter te voelen en de angst om anderen teleur te stellen, een uitputtende spanning die tijd en veel zelfcompassie vergt om vrede te vinden.

Het emotioneel evenwicht herstellen, stap voor stap.
Het derde gevolg is vaak het meest constructief: de noodzaak om te herdefiniëren wat “familie zijn” betekent. Zonder traditionele referentiepunten wordt het individu uitgenodigd om een ​​nieuwe emotionele constellatie te creëren. Goede vrienden, partner, vertrouwde collega’s of mentoren worden dan deze “gekozen familie” die onvoorwaardelijk steun biedt, luistert en begrijpt.