Hier zijn drie signalen – soms ‘stille’ – die veel ouders onderschatten en die op de lange termijn een kind – adolescent of volwassene – ertoe kunnen aanzetten de banden te verbreken:

1. Minachting, ongeldigverklaring of minimalisering van emoties

Wanneer een kind of volwassene lijden, boosheid, verdriet of frustratie uitdrukt en de ouders reageren met:

“Je overdrijft,”
“Het is niet zo ernstig,”
“Je bent te gevoelig,”
of door van onderwerp te veranderen om conflicten te vermijden,

…dit geeft de boodschap af dat haar gevoelens geen waarde hebben, dat ze het niet verdienen om gehoord of gerespecteerd te worden. Deze herhaalde houding leidt tot emotionele isolatie, verlies van zelfvertrouwen en het gevoel dat “wat ik voel niet legitiem is”.

Uiteindelijk verliest het kind de hoop om te kunnen communiceren en trekt het zich terug om zichzelf te beschermen.
(Dit type ouder-kindgedrag wordt in de literatuur over toxische relaties gezien als een trigger voor een relatiebreuk.)