Garnalen met knoflook en kokosmelk in currystijl

Search

Recent Posts

Mijn moeder overhandigde me haar nieuwe testament, met een triomfantelijke blik op haar gezicht. « Alles gaat naar Mark en zijn kinderen. Jij krijgt geen cent! » verklaarde ze. Ik glimlachte alleen maar.
‘Hebben jullie de huisbaas om toestemming gevraagd?’ vroeg ik toen mijn schoondochter met twee koffers voor mijn appartementdeur stond. Mijn zoon lachte en zei: ‘Mam, thuis hoeven we geen toestemming te vragen.’ Ik glimlachte, stapte opzij en liet ze precies tien minuten van hun kleine overwinning genieten, totdat de telefoon ging en ze ophielden met lachen.
Op mijn trouwdag fluisterde mijn toekomstige echtgenoot vlak bij het altaar in mijn oor: « Jouw familie is failliet, waarom heb ik jou nodig zonder geld? » Hij verwachtte dat ik in tranen zou uitbarsten, maar in plaats daarvan pakte ik de microfoon en zei iets wat iedereen met afschuw vervulde.
Ik raakte zwanger toen ik negentien was, en mijn ouders gaven me de keuze: de baby laten aborteren of vertrekken. Ik keek ze recht in de ogen en zei: « Als jullie me wegsturen, zullen jullie daar ooit spijt van krijgen. » Ze lachten. « Je overleeft het niet zonder ons, » sneerde mijn vader terwijl de deur achter me dichtklapte. Tien jaar later keerde ik terug met mijn zoon. Toen ze ontdekten wie hij werkelijk was – en wat ik geworden was – verdween hun glimlach en trilden hun handen toen de waarheid hen eindelijk inhaalde.
Ze hebben mijn auto verkocht en mijn toekomst verpest… dus ben ik vertrokken.