Een vergeten aanpak en een potentiële behandeling
Dr. Schwartz wijst erop dat het werk van Otto Warburg en Albert Szent-Györgyi, eveneens Nobelprijswinnaars, vanaf de jaren vijftig geleidelijk aan opzij werd geschoven ten gunste van een genetische benadering van kanker. Deze aanpak leidde tot een explosie van genoomonderzoek, zonder echter een eenduidige oplossing te bieden.
Hij stelt nu voor om oude en goedkope behandelingen nieuw leven in te blazen, zoals methyleenblauw , een molecuul dat in 1876 werd ontdekt en dat historisch gezien in de geneeskunde werd gebruikt voordat het uit de gratie raakte. Het is een elektronenvanger die, volgens hem, kankercellen in staat zou kunnen stellen hun normale ademhaling te hervatten en zo hun proliferatie te stoppen.
Hij wijst erop dat methyleenblauw aan het begin van de 20e eeuw al werd gebruikt voor de behandeling van bepaalde vormen van kanker en dat er talloze oude publicaties zijn die de effectiviteit ervan aantonen. “In de jaren 1900 publiceerden artsen al studies over de effecten van methyleenblauw tegen kanker”, legt hij uit.
