Deze ontdekking haalt het traditionele idee onderuit dat menselijke communicatie voornamelijk gebaseerd is op woorden of gebaren. In werkelijkheid lijkt een groot deel van ons wederzijds begrip voort te komen uit deze subtiele biologische synchroniciteit. Het is deze hersenresonantie die verklaart waarom we soms het gevoel hebben dat we kunnen “raden” wat de ander gaat zeggen, instinctief zijn of haar emoties kunnen aanvoelen of zelfs beïnvloed kunnen worden door zijn of haar stemming zonder dat diegene ook maar één woord heeft gezegd.
Onderzoekers suggereren dat dit fenomeen een cruciale rol speelt bij het opbouwen van vertrouwen, empathie en emotionele verbondenheid. Hoe hechter de relatie – of het nu gaat om een liefdespartner, goede vrienden of zelfs familieleden – hoe sterker deze hersengolfsynchronisatie. Het beperkt zich niet tot diepgaande gesprekken; het kan ook optreden tijdens simpele activiteiten zoals naar muziek luisteren, samen een film kijken of zelfs naast elkaar wandelen.
