Maar vandaag, kijkend naar deze taart, stralen mijn ogen… niet van verdriet, maar van dankbaarheid. Want zelfs zonder traditionele connecties heb ik iets anders ontdekt: mensen die even de tijd nemen om een vriendelijk woord, een steunbetuiging, een virtuele glimlach te sturen. Ik besef dat ik niet alleen ben. En dat maakt mijn 18e verjaardag echt uniek. 
