‘Wat is er?’ vroeg ze, haar stem trillend van woede.
Rachel keek op, haar gezicht uitdrukkingsloos. “Waar heb je het over?”
“Dat!” riep Sophie, terwijl ze de camera omhoog hield. “Je hebt ons bespioneerd!”
Rachels gezichtsuitdrukking veranderde, maar haar stem bleef kalm. “Ik weet niet waarvan je me beschuldigt, maar zoiets zou ik nooit doen.”
Sophie’s woede kookte over. “Je probeert al sinds Franks dood te bewijzen dat ik een slechte moeder ben. Dit is jouw manier om me te raken, Matthew, hè?”
Rachels stilte sprak boekdelen.
Uitsluitend ter illustratie. | Bron: Midjourney
Een schokkende wending.
Net toen Sophie dacht dat ze de bron van het verraad had ontdekt, kwam haar eigen moeder, Liz, onverwachts opdagen. Liz beweerde te zijn gekomen om te “helpen”, maar ze leek vreemd nerveus.
Sophie, achterdochtig, zag een bonnetje uit Liz’ tas steken. Toen ze het oppakte, liep het haar koud over de rug. Het was een bonnetje voor een bewakingscamera – precies hetzelfde model dat ze in de tas van de elf had gevonden.
‘Mama?’ vroeg Sophie, haar stem trillend. ‘Wat is er?’
Liz zuchtte, haar schouders zakten ineen onder het gewicht van schuldgevoel. “Ik maakte me zorgen om je,” bekende ze. “Je had het moeilijk, en ik dacht… misschien zou Matthew beter af zijn met iemand anders, in ieder geval totdat jij sterker was.”
De vastberadenheid van een moeder
Sophies wereld leek in te storten. Verraden door haar eigen moeder, overweldigd door Rachels oordeel en wanhopig om Matthew te beschermen, besefte ze dat ze de situatie in eigen hand moest nemen.
‘Jullie moeten allebei vertrekken,’ zei Sophie vastberaden, haar stem kalm ondanks de tranen die over haar wangen stroomden. ‘Matthew en ik hebben jullie ‘hulp’ niet nodig. We hebben vertrouwen, steun en ruimte nodig om te genezen.’
Rachel en Liz protesteerden, maar Sophie bleef standvastig.
Bescherm wat het belangrijkst is.
Lees verder op de volgende pagina.
