Het enige dat je moet verbranden nadat iemand is overleden

Niet zomaar bijgeloof

In zowel oosterse als westerse tradities is het verbranden of weggooien van bepaalde persoonlijke bezittingen van de d3ad een manier om symbolisch hun geest te verkondigen. Het kussen is bijzonder gevoelig vanwege de intieme verbinding met de geest en ziel. Sommige culturen suggereren om het binnen 49 dagen na iemands d3ath te verbranden, tijdens de spirituele “overgangsperiode”, waarin de ziel geacht wordt haar weg voorwaarts te vinden.

Zelfs als je niet diep spiritueel bent, kan het loslaten van dergelijke dingen je op psychologisch niveau helpen. Het is een duidelijke bevrijdingsdaad. Je zegt tegen jezelf en het universum: “Ze zijn verder gegaan, en ik ook.”

Wat als verbranden niet mogelijk is?

Als u in een appartement woont of om praktische redenen geen voorwerpen kunt verbranden, kunt u een alternatief ritueel overwegen:

  • Wikkel het kussen in een witte doek (de kleur die vrede symboliseert).
  • Spreek een gebed uit of zeg woorden van opluchting, waarin je de persoon bedankt voor de tijd die hij/zij met je heeft doorgebracht.
  • Gooi het op een respectvolle manier weg. U kunt het begraven of op een andere plek dan uw huis weggooien.

Het doel is niet vernietiging, maar scheiding: een vreedzame manier om de geest te laten rusten en de levenden de kans te geven te genezen.

Wat je niet moet doen

Gebruik het kussen niet opnieuw. Als je het aan iemand anders geeft of zelf gebruikt, kan dat emotionele residu overbrengen.

Bewaar het niet voor nostalgie. Het lijkt in eerste instantie misschien troostend, maar het kan na verloop van tijd verdriet oproepen.

Bewaar het niet in kasten of onder bedden. Verborgen spullen kunnen emotionele blokkades of ongemak in je ruimte veroorzaken.

Laatste gedachten

Omgaan met verlies is heel persoonlijk en er is geen pasklaar antwoord. Maar als je het gevoel hebt dat je huis zwaar aanvoelt, of dat je rouwproces vastloopt, overweeg dan deze kleine maar krachtige daad. Je kussen verbranden gaat niet over vergeten, maar over bevrijding.

Soms begint genezing met het simpelste gebaar: het loslaten van het enige dat je elke nacht vasthoudt.