Een politieagent dacht dat hij de ideale schuilplaats had gevonden om te hard rijdende bestuurders te betrappen: een kleine bocht in de snelweg waar geen enkele bestuurder hem kon zien totdat het te laat was.

Hij parkeerde daar elk vakantieweekend, radar gereed, bekeuring open. Meestal was het makkelijk geld verdienen.

Maar deze Dag van de Arbeid was anders.

Hij wachtte dertig minuten: geen enkele auto reed te hard. Sterker nog, alle bestuurders hielden zich stipt aan de maximumsnelheid. Sommigen zwaaiden zelfs en glimlachten toen ze voorbijreden.

Hij fronste. “Dat is vreemd,” mompelde hij. “Hoe kunnen ze allemaal zo voorzichtig zijn?”

Nadat hij nog eens tien minuten perfect volgens de regels had gereden, kreeg hij argwaan en stapte hij uit om te gaan kijken.

Hij liep ongeveer honderd meter terug de weg op en toen zag hij de auto.

Daar, langs de kant van de weg, stond een tienjarig jongetje met een groot zelfgemaakt bord waarop stond:
“SNELHEIDSTRAPPER VOORUIT.”

vervolg op de volgende pagina