Aan de andere kant is het idee dat een centrale autoriteit over connecties beschikt en rechtstreeks toegang heeft tot het fysieke lichaam van een individu en de mogelijkheid heeft om de GPS-positie, de hartslag of zelfs hersengolven te monitoren, beangstigend.

De meesten van ons hebben de revolutionaire technologische ontwikkelingen van de afgelopen decennia omarmd. We zijn meer verbonden dan ooit tevoren, en hoewel we het er misschien niet allemaal over eens zijn dat dit per se goed is, zouden maar weinigen van ons op dit moment vrijwillig hun smartphone weggeven.

Maar misschien moeten we extreem voorzichtig zijn met de sprong naar cyborgstatus. Is het echt een onvermijdelijke en potentieel nuttige technologische vooruitgang, of gaat het een beetje te ver?

Dit is hét moment om hierover te debatteren, want de technologie is al mainstream geworden. En zoals bij de meeste technologische revoluties is er, als ze eenmaal is begonnen, weinig hoop op een terugkeer.