Wat kan een ouder in zo’n situatie doen?

1. Stel duidelijke grenzen.

Hoewel emotionele steun cruciaal is, moeten volwassen kinderen begrijpen dat financiële hulp – vooral bij grote aankopen zoals een auto – geen recht is. Een respectvol gesprek over verwachtingen, verantwoordelijkheden en de financiële beperkingen van het gezin kan helpen verduidelijken waar de grenzen liggen.

2. Ouders moeten verantwoordelijkheid en eigenaarschap aanmoedigen.

In plaats van simpelweg ‘nee’ te zeggen, zou de moeder kunnen aanbieden om het spaargeld van haar zoon voor een auto te evenaren of hem te helpen bij het zoeken naar financieringsmogelijkheden. Dit versterkt het idee dat onafhankelijkheid gepaard gaat met inspanning, niet met eisen.

3. Het helpt om de emotionele verbinding te behouden en toch standvastig te blijven.

Volwassen kinderen hebben nog steeds ondersteuning nodig, maar niet altijd in de vorm die ze verwachten. Luisteren, begeleiden en vertrouwen uiten in hun vermogen om problemen op te lossen is vaak waardevoller dan het geven van materiële zaken. Tot slot, als de spanningen hoog oplopen, kan gezinstherapie of bemiddeling door een derde partij een veilige omgeving bieden om vertrouwen te herstellen en de communicatie te verbeteren.

Ouderschap stopt niet op 18-jarige leeftijd. Maar naarmate kinderen ouder worden, verschuift de rol. Het gaat minder om het oplossen van hun problemen en meer om hen te begeleiden bij het oplossen van hun eigen problemen. En soms is het moeilijkste, maar meest liefdevolle wat een ouder kan doen, ‘nee’ zeggen en toch achter hen blijven staan.