Verhaal 4:
Verhaal 5:
Toen ik 11 was, plakte mijn vader een briefje op de koelkast met de tekst: “Vergeet zaterdag 15.00 uur niet.” Hij liet het jarenlang hangen. Het werd een grap in onze familie – niemand wist nog waar het over ging.
Nadat hij was overleden, vroeg ik het eindelijk aan mijn moeder. Haar gezicht veranderde compleet: “Dat was de dag dat je echte vader je kwam ontmoeten. Maar je vader zei dat hij moest vertrekken voordat je thuiskwam.”
Ik wist niet dat iemand anders me wilde ontmoeten. Ze voegde er zachtjes aan toe: “Je vader wilde gewoon je enige zijn.”
Verhaal 6:
Ik groeide op met het idee dat we drie slaapkamers hadden. Een voor mijn ouders, een voor mij en een voor opslag.
Ik heb er nooit aan getwijfeld.
Op een dag hielp ik mijn oom met het verplaatsen van meubels. Hij vroeg: “Hebben ze de kamer van je zus ooit verbouwd?” Ik zei dat ik geen zus had. Hij werd bleek.
Er was geen verbouwing. Er was wel een zus… Ze stierf op vierjarige leeftijd, en mijn ouders hebben het me nooit verteld.
Haar oude kamer? De berging. Haar naam stond nog steeds in de kastwand gegraveerd.
