Verhaal 2

Mijn kinderen leren hoe ze zich goed moeten afvegen na toiletgebruik was veel moeilijker dan ik had verwacht. Uiteindelijk heb ik mijn moeder gebeld om advies, omdat ik echt geen idee had wat ik aan het doen was.

Verhaal 3

De vrouw van mijn beste vriendin bracht hun jongste kind op een dag naar school en kwam nooit meer terug. Tien jaar zijn verstreken en het enige contact verloopt via advocaten. Ze weigert rechtstreeks met hem of de kinderen te praten.

Hij zegt dat het moeilijkste niet het alleen opvoeden van de kinderen was, maar juist het feit dat hij constant aan mensen moest uitleggen waarom hij het alleen deed. Zelfs zijn eigen familie vroeg zich af wat hij gedaan had om “haar te laten vertrekken”.

Verhaal 4

Elke keer als ik thuiskwam van mijn werk, vroeg mijn dochter: “Heb je iets voor me meegebracht?” Het enige wat ik voor haar kon bedenken, was een houten zwaard. Het kwam niet eens bij me op dat ze misschien een pop of een jurk wilde.

Verhaal 5

Nadat ik in 1994 van mijn vrouw gescheiden was, besloot ik niet meer te daten, omdat ik niet wilde dat iets de tijd van mijn zoons zou wegnemen. Nu zijn ze volwassen, maar ik ben al zo lang single dat ik betwijfel of ik ooit nog iemand zal ontmoeten. Daten is zo veranderd – ik denk dat ik gewoon single moet blijven.

Verhaal 6

Wanneer ik met mijn ex-vrouw naar ouderavonden ga, richten de leraren hun opmerkingen en vragen bijna altijd aan haar. Het voelt onbedoeld respectloos – alsof ik onzichtbaar ben.

Verhaal 7

Vrouwen hebben me verteld dat ik nooit zal begrijpen hoe moeilijk het is om een alleenstaande moeder te zijn. Maar alleenstaande vader zijn brengt ook zijn eigen uitdagingen met zich mee.

Verhaal 8

Het haar van mijn dochter doen is een dagelijkse strijd. Ik heb vriendinnen, mijn kapper en zelfs het internet geraadpleegd, maar wat ik ook doe, het lijkt altijd alsof ze een storm heeft meegemaakt. Omdat haar moeder er niet is, is ze fulltime bij mij.

Ik nam haar zelfs mee naar mijn kapper, die het prachtig maakte. Ik kocht dezelfde producten en maakte aantekeningen. Maar binnen twee dagen was het weer een puinhoop. In het begin was ik bang dat mensen me zouden veroordelen, maar nu weet ik dat ik mijn best doe en een geweldige vader ben.

Verhaal 9

Ik heb me ooit vrijwillig aangemeld om te helpen met het kerstfeestje van mijn dochter op school. De moeder die de leiding had, vroeg me herhaaldelijk of ik een bepaald drankje mee kon nemen. Ze vroeg zelfs aan een familielid of ik het wilde regelen.

Ter vergelijking: mijn dochter zat in groep 7 en ik was al zes jaar een alleenstaande vader met de volledige voogdij over mijn twee kinderen. Ik verzekerde haar dat ik wel een drankje kon meenemen – het was geen hogere wiskunde.

Verhaal 10

Ik ben oprecht gelukkig in mijn eentje. Maar mensen gaan ervan uit dat ik ongelukkig ben omdat mijn ex met mijn voormalige beste vriend trouwt. De waarheid is dat het goed met me gaat. Ik wens ze het beste en koester geen wrok.

Verhaal 11

Een van de moeilijkste dingen van alleenstaand vader zijn? De meeste mannentoiletten hebben geen verschoontafels. En mensen gaan er altijd vanuit dat ik getrouwd ben, wat na een tijdje echt irritant wordt.